Może również maskować bierną agresję. Jeśli dzieci nie nauczyły się, jak należy radzić sobie ze złością i wściekłością, i jeśli muszą tłumić te uczucia w sobie lub nie doświadczyły jeszcze nigdy granic, jakie należy im wyznaczyć, wtedy mogą się lękać tego rodzaju odczuć. Ów strach symbolizują koszmary o pająkach, klaustrofobia itp. Różnorodne bodźce, jakim dzieci są poddawane poprzez nie znającą umiaru ofertę reklam, zabawek i wolnego czasu, są również obciążające, ponieważ dzieci nie są jeszcze w stanie przetworzyć tych wszystkich wrażeń. Jeśli nie mają one wystarczająco dużo okazji do rozmów z zaufanymi dorosłymi o tym, co widziały, słyszały i przeżyły, wtedy te niezrozumiałe impulsy mogą wywołać w nich niepewność i rozmaite lęki.

Jeśli dorośli poważnie traktują obawy dziecka i nie wyśmiewają się z nich, jeśli pocieszają dziecko i stopniowo przyzwyczajają do rzeczywistości, wtedy lęki te osłabną. Ale są również takie przypadki, na które powinniśmy zwrócić szczególną uwagę, ponieważ sygnalizują one głębiej ukryte problemy i inne lęki dziecka, jak na przykład: przed prześladowaniami, śmiercią od jadu pająka, zamkniętymi pomieszczeniami, przed wsiadaniem do windy, wyciągów, kolejek linowych, przed brudem, bakteriami lub zaraźliwymi chorobami, przed śmiercią, opuszczeniem domu, pójściem do przedszkola lub szkoły. Najczęściej chodzi tutaj o lęki, które nie mają żadnych realnych podstaw i zrozumiałego związku ze światem zewnętrznym oraz dawnymi przeżyciami. Strach może być maską, obroną przed innymi konfliktami, które prawdopodobnie wywołałyby jeszcze większy strach i ból, niż świadomie przeżywany lęk.